Dane na temat życia świętego Jerzego są historycznie niepewne, a nawet istnienie jego jako postaci historycznej bywa kwestionowane. Według tradycji chrześcijańskiej, męczennik ten miał żyć na przełomie III i IV wieku i ponieść śmierć podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Dioklecjana (284–305). Legenda o świętym Jerzym, który pokonuje smoka i uwalnia kraj od zagrożenia, zyskując w ten sposób nawrócenie mieszkańców, rozpowszechniła się w XII wieku i została utrwalona w zbiorze Złota legenda. W Kościele katolickim święty Jerzy został czasowo usunięty z kalendarza liturgicznego w 1969 roku z powodu braku historycznych potwierdzeń jego istnienia, lecz przywrócono go w 1975 roku ze względu na głęboko zakorzenioną tradycję jego czci. Jest on patronem Anglii, Gruzji, Katalonii, rycerstwa, skautingu oraz wielu miast i rodzin szlacheckich. W ikonografii przedstawiany jest najczęściej jako rycerz zabijający smoka, co stanowi alegorię zwycięstwa wiary chrześcijańskiej nad złem.