Jean-Baptiste Bottex urodził się 26 grudnia 1749 roku w Neuville-sur-Ain we Francji. Studiował teologię w Lyonie i Valence, a święcenia kapłańskie przyjął w 1774 roku. Początkowo pracował jako wikariusz, a następnie jako proboszcz w rodzinnej miejscowości. W 1789 roku został wybrany delegatem do Stanów Generalnych i przeniósł się do Paryża. W 1791 roku krytykował Konstytucję cywilną kleru, co spotkało się z represjami ze strony rewolucyjnych władz. Podczas nasilających się prześladowań katolików ukrywał się w Seminarium Misji Zagranicznych w Paryżu. Został aresztowany w nocy z 14 na 15 sierpnia 1792 roku i uwięziony w więzieniu La Force. 3 września 1792 roku odmówił złożenia przysięgi na „równość i wolność” i zginął w wyniku masakr wrześniowych, stając się jedną z 300 ofiar nienawiści do wiary.