Jan z Perugii urodził się w Perugii, w regionie Umbria we Włoszech, wówczas należącym do Państwa Kościelnego. Był członkiem Zakonu Braci Mniejszych (franciszkanów) i podjął działalność misyjną wśród Maurów w Hiszpanii. Według niektórych źródeł, mógł ponieść śmierć męczeńską w Walencji w 1227, 1228 lub 1231 roku. Współpracował z innym franciszkaninem, Piotrem z Sassoferrato, z którym został zamordowany. Jego kult został oficjalnie zatwierdzony przez papieża Klemensa XI w 1705 roku poprzez beatyfikację per equipollentiam. Dokładne daty jego życia oraz okoliczności męczeństwa pozostają niepewne ze względu na rozbieżności w źródłach historycznych.