Jan z Karpatos żył w VII wieku i był mnichem, a następnie biskupem na wyspie Karpatos. Utożsamiany jest z Janem, którego podpis widnieje pod aktami III Soboru Konstantynopolitańskiego (680–681). Jego życie opisuje jedynie św. Fiotos Wielki w dziele Biblioteka. Twórczość Jana kształtowana była pod wpływem Ewagriusza z Pontu, św. Maksyma Wyznawcy oraz duchowości synajskiej. Skupiał się na zagadnieniach ascezy monastycznej, zwłaszcza na straży umysłu i wewnętrznej walce duchowej. Jego pisma zostały opublikowane w zbiorze Patrologia Graeca. Dwie jego prace znalazły się w Filokalii: Sto rozdziałów zachęt oraz Pocieszenie, napisane na prośbę mnichów z Indii.