Jan z Dukli urodził się w 1414 roku w Dukli. Wstąpił do zakonu franciszkanów około 1437 roku, a następnie został przełożonym kilku konwentów w Krośnie i Lwowie. W 1463 roku dołączył do bardziej surowej gałęzi zakonu – bernardynów. Był powszechnie szanowanym kaznodzieją i duchowym przewodnikiem ludu, a także przypisywano mu dar uzdrawiania chorych. W ostatnich latach życia stracił wzrok. Zmarł 29 września 1484 roku we Lwowie. Jego relikwie spoczywają w Dukli. Jan z Dukli został beatyfikowany w 1735 roku przez papieża Klemensa XII, a kanonizowany w 1997 roku przez papieża Jana Pawła II.