Jan z Celle urodził się około 1310 roku we Florencji w szlacheckiej rodzinie, będącej potomkami właścicieli Catignano. Wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru Trójcy Świętej w Vallombrosa, gdzie pełnił funkcję przełożonego. Został zdegradowany za nieznane przewinienie i po odbyciu rocznej kary w twierdzy Pitiana odmówił ponownego objęcia godności przeora. Następnie podjął życie pokutnicze jako eremita w pobliżu klasztoru. W okresie pustelniczym prowadził szeroką korespondencję z duchownymi, świeckimi, władcami Florencji oraz politykami. W swoich listach aktywnie zabiegał o poparcie dla papieża Urbana VI i występował w obronie świętych.