Jan z Beverley urodził się w VII wieku w miejscowości Harpham. Był benedyktyńskim mnichem w opactwie Whitby. W 705 roku został biskupem Hexham, a następnie w 718 roku objął stanowisko biskupa Yorku, które było wówczas najważniejszym stanowiskiem religijnym w Nortumbrii. Założył miasto Beverley, budując tam pierwszy klasztor, który dał początek osadzie. Jego działalność oraz przypisywane mu cuda sprawiły, że już wkrótce po śmierci był czczony jako święty. Kanonizacji dokonał papież Benedykt IX w 1037 roku, co czyni go świętym zarówno w Kościele katolickim, jak i prawosławnym, gdyż kanonizacja nastąpiła przed wielką schizmą wschodnią w 1054 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest 7 maja, w dniu jego śmierci w 721 roku.