Jan Wesley urodził się 17 czerwca 1703 roku w Epworth w Anglii. Był duchownym Kościoła anglikańskiego oraz teologiem, który wraz ze swoim bratem Karolem Wesleyem odegrał kluczową rolę w powstaniu i rozwoju ruchu metodystycznego. Obaj bracia byli cenionymi kaznodziejami, a ich nauczanie przyczyniło się do szerzenia idei metodyzmu, który początkowo rozwijał się poprzez organizację nabożeństw plenerowych na wzór praktyk George’a Whitefielda. Jan Wesley nie zamierzał jednak tworzyć nowej denominacji chrześcijańskiej – przeciwnie, wyrażał wolę, by metodyzm pozostał częścią Kościoła anglikańskiego. Zmarł 2 marca 1791 roku w Londynie.