Jan Sarkander urodził się 20 grudnia 1576 roku w Skoczowie na Śląsku Cieszyńskim. Po krótkim okresie małżeństwa, które zakończyło się śmiercią żony, podjął studia teologiczne. Kształcił się między innymi na Uniwersytecie w Ołomuńcu, Uniwersytecie Karola w Pradze oraz w Grazu, gdzie uzyskał doktorat z filozofii. Święcenia kapłańskie przyjął w 1609 roku. Jako kapłan działał w obronie katolicyzmu w okresie nasilających się konfliktów religijnych. W 1616 roku podjął pracę duszpasterską w Holešovie. Został niesłusznie oskarżony o zdradę i uwięziony w Ołomuńcu, gdzie przez około miesiąc był poddawany torturom. Mimo okrutnego traktowania nie złamał się i nie zdradził tajemnicy spowiedzi. Zmarł 17 marca 1620 roku w wyniku odniesionych obrażeń. Beatyfikowany został w 1860 roku przez papieża Piusa IX, a kanonizowany w 1995 roku przez Jana Pawła II podczas jego wizyty w Czechach.