Jan Pelingotto urodził się w 1240 roku w Urbino we Włoszech. Pochodził z zamożnej rodziny i początkowo pracował w przedsiębiorstwie swojego ojca. Po pewnym czasie porzucił te zajęcia, aby poświęcić się służbie Bogu i ubogim, stając się hojnym jałmużnikiem. Jego działalność doprowadziła go do kontaktu z franciszkanami, którzy umocnili go w decyzji o życiu w służbie ubogim i modlitwie. Pelingotto prowadził życie pustelnicze, oddając się całkowicie modlitwie i dobrodziejstwom na rzecz potrzebujących. Zmarł 1 czerwca 1304 roku w swoim rodzinnym mieście. Jego lokalny kult rozwijał się po śmierci, a w 1918 roku papież Benedykt XV zatwierdził jego beatyfikację, uznając jego świętość i oddanie.