Jan Grande urodził się 6 marca 1546 roku w Carmonie w Hiszpanii w rodzinie związanej z rzemiosłem tekstylnym. Według jednej z wersji już w wieku 19 lat zajął się opieką nad chorymi w Jerez de la Frontera, a w 1567 roku został przełożonym szpitala, który zreformował. Inna relacja podaje, że w wieku 22 lat wycofał się do pustelni, a epidemia dżumy w 1574 roku zainspirowała go do podjęcia pracy pielęgniarskiej. Następnie założył szpital w Jerez, odwiedził prowadzony przez św. Jana od Boga szpital w Grenadzie, przejął jego reguły i wstąpił do Zakonu Szpitalnego św. Jana od Boga (Barmherzycy). Zmarł 3 czerwca 1600 roku w wieku 54 lat podczas epidemii dżumy. Został beatyfikowany 13 listopada 1853 roku przez Piusa IX, a kanonizowany 2 czerwca 1996 roku przez Jana Pawła II. Jego relikwie są czczone w Sanktuarium Diecezjalnym św. Jana Grande w szpitalu w Jerez de la Frontera.