Jan de Prado urodził się w 1563 roku w hiszpańskiej miejscowości Morgovejo w Kantabrii. W 1584 roku wstąpił do Zakonu Franciszkanów Reformatów w Rocamador, a rok później złożył śluby zakonne. Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował jako kaznodzieja. Pełnił funkcję gwardiana oraz magistra nowicjuszy w kilku klasztorach, a także dwukrotnie był doradcą prowincjała (definitorem). Kierował nowo powstałą prowincją zakonną San Diego w Sewilli, założoną w 1620 roku. W 1630 roku otrzymał pozwolenie od marokańskiego sułtana Abu Marwana Abd al-Malika II na prowadzenie działalności misyjnej w Maroku. Zginął śmiercią męczeńską 24 maja 1631 roku w Marrakeszu.