Jan Chrzciciel Scalabrini urodził się 8 lipca 1839 roku w Fino Mornasco we Włoszech. W 1876 roku został biskupem Piacenzy, pełniąc tę funkcję aż do śmierci. Zyskał uznanie za swoje wykłady na temat Soboru Watykańskiego I oraz za zaangażowanie w katechezę, co przyniosło mu tytuł „Apostoła Katechizmu” nadany przez papieża Piusa IX. Pomimo wysokiej pozycji w Kościele, dwukrotnie odrzucił propozycje objęcia archidiecezji lub godności kardynalskiej. Przeprowadził pięć wizytacji duszpasterskich w swojej diecezji, prowadząc intensywną działalność ewangelizacyjną i reformatorską. Założył zgromadzenia Misjonarzy św. Karola (Scalabrynians) oraz Sióstr Misjonarek św. Karola, które zajęły się opieką nad włoskimi emigrantami. W 1887 roku powołał do życia Stowarzyszenie św. Rafała, zajmujące się pomocą włoskim migrantom. Zmarł 1 czerwca 1905 roku w Piacenzy. Beatyfikowany został w 1997 roku przez Jana Pawła II, a kanonizowany 9 października 2022 roku przez Franciszka. Jest czczony jako święty patron migrantów.