Jan Chrzciciel de Rossi urodził się 22 lutego 1698 roku w Voltaggio we Włoszech. Po święceniach kapłańskich podjął pracę w rzymskiej bazylice Santa Maria in Cosmedin, gdzie objął stanowisko kanonika po śmierci swojego kuzyna, również tam posługującego. Pomimo obaw związanych z padaczką, która dotykała go od dzieciństwa, podjął się posługi spowiednika, zyskując wśród wiernych dużą popularność. Po święceniach otworzył hospicjum dla bezdomnych kobiet, a wkrótce potem poświęcił się pracy z więźniami i chorymi, czyniąc z tej misji główny cel swojego życia kapłańskiego. Zmarł 23 maja 1764 roku w Rzymie. Jego proces beatyfikacyjny, rozpoczęty wiele lat wcześniej, został zawieszony z powodu ówczesnych napięć politycznych w Europie, jednak wznowiono go później, a w 1860 roku został beatyfikowany. Kanonizowany został 8 grudnia 1881 roku przez papieża Leona XIII.