Jan Bosko, zwany Don Bosco, urodził się 16 sierpnia 1815 roku w miejscowości Becchi (Castelnuovo d’Asti) w północnych Włoszech. Pochodził z biednej, wiejskiej rodziny i już w dzieciństwie musiał zmagać się z trudnościami materialnymi. Po ukończeniu seminarium duchownego przyjął święcenia kapłańskie w 1841 roku. Od samego początku swojego posługiwania poświęcił się pracy z młodzieżą, zwłaszcza z ubogimi i zaniedbanymi chłopcami, którzy często trafiali na ulice Turynu. Stworzył dla nich system wychowawczy oparty na miłości, zaufaniu i zapobieganiu złemu, znany jako Prewencyjny System Salezjański. W 1859 roku założył zgromadzenie salezjanów (Towarzystwo św. Franciszka Salezego), a w 1872 roku – żeńskie zgromadzenie córek Maryi Wspomożycielki, które kontynuowały jego dzieło wychowawcze. Napisał liczne dzieła dotyczące wychowania, religii i obrony wiary. Zmarł 31 stycznia 1888 roku w Turynie, a jego ciało spoczywa w tamtejszej bazylice Matki Bożej Wspomożycielki. Został beatyfikowany w 1929 roku, a kanonizowany 1 kwietnia 1934 roku przez papieża Piusa XI. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 31 stycznia.