Jakub z Viterbo urodził się około 1255 roku w Viterbo we Włoszech. W młodym wieku poczuł powołanie do życia zakonnego i wstąpił do zakonu Braci św. Augustyna. Następnie podjął studia teologiczne, które ukończył w 1293 roku uzyskując doktorat. W późniejszym okresie został powołany na stolicę biskupią w Benewencie. Zmarł w 1307 roku w Neapolu, ciesząc się opinią świętości. Kult Jakuba z Viterbo jako błogosławionego został zatwierdzony przez papieża Piusa X w 1911 roku.