Jakub z Bitetto urodził się w 1400 roku w Zadarze. Mając 20 lat, w 1420 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie przez wiele lat pełnił posługę jako kucharz i jałmużnik. Jego życie charakteryzowało się głębokim ubóstwem oraz troską o potrzebujących, którym pomagał zarówno materialnie, jak i duchowo. Jakub wyróżniał się darem uzdrawiania, co przynosiło ulgę wielu chorym. Zmarł w opinii świętości 27 kwietnia 1490 roku w Bitetto, mając 90 lat. Kult jego osoby został zatwierdzony przez papieża Klemensa XI 7 maja 1701 roku, nadając mu tytuł błogosławionego.