Jakub Friteyre-Durvé urodził się 18 kwietnia 1725 roku w Marsac we Francji. W 1742 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Tuluzie, gdzie później przyjął święcenia kapłańskie. Po wyświęceniu podjął działalność pedagogiczną, nauczając literatury i filozofii w różnych miastach Francji. W 1762 roku, po sekularyzacji zakonu jezuitów, wyjechał do Państwa Kościelnego. Do ojczyzny powrócił w 1777 roku, aby wygłaszać kazania w katedrze Notre Dame. Z nominacji króla Ludwika XVI został kanonikiem w Saint-Denis. Dołączył również do kongregacji misyjnej eudystów, rezygnując przy tym z należnych mu preblend. Zginął śmiercią męczeńską 2 września 1792 roku w Paryżu podczas prześladowań antykatolickich okresu rewolucji francuskiej.