Izydora z Egiptu żyła w IV wieku naszej ery i była jedną z pierwszych postaci określonych mianem Bożych Szaleńców. Według dostępnych źródeł wstąpiła do klasztoru Tabenna w Egipcie, wówczas należącego do Cesarstwa Bizantyjskiego. Nie są znane dokładne daty jej urodzenia ani śmierci, ani wiek, w którym wstąpiła do klasztoru. W życiu zakonnym pełniła rolę służebnicy, pracując głównie w kuchni i wykonując najcięższe oraz najbrudniejsze prace. Odznaczała się skromnością i milczeniem, nigdy nie jadała wspólnie z innymi siostrami i rzadko się odzywała. Jej postawa stała się wzorem dla późniejszych ojców i matek pustyni.