Izydor z Sewilli urodził się około 560 roku w Kartaginie (obecna Hiszpania) w wpływowej rodzinie. Jego brat, Leander, był biskupem Sewilli i odegrał kluczową rolę w nawróceniu ariańskich królów Wizygotów na katolicyzm. Po śmierci brata Izydor kontynuował jego dzieło, wspierając proces chrystianizacji. Był bliskim współpracownikiem króla Wizygotów Sisebuta i odegrał znaczącą rolę w soborach w Toledo i Sewilli. Jego najsłynniejsze dzieło, Etymologiae (znane także jako Origines), to encyklopedia w 20 księgach, która zebrała i zachowała dla potomnych wiedzę z antycznych dzieł, a także przyczyniła się do ustandaryzowania użycia interpunkcji. Zmarł 4 kwietnia 636 roku w Sewilli. Po śmierci zyskał miano „ostatniego uczonego starożytnego świata”.