Izydor z Samtawisi pochodził z Syrii, gdzie w młodości dołączył do klasztoru założonego przez mnicha Jana. Był jednym z dwunastu wybranych uczniów, którzy wraz z nim opuścili pustynię syryjską. Następnie żył na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę. Na polecenie Jana opuścił górę i udał się do Kartlii, gdzie działał już inny uczeń Jana, biskup Ise z Cilkani. W Kartlii prowadził działalność misyjną, a także założył monaster w Samtawisi, w którym żył aż do swojej śmierci. Hagiografia prawosławna określa go mianem „ogrodu dobroczynności”. Jego działalność przyczyniła się do umocnienia chrześcijaństwa w regionie.