Izydor z Chios urodził się w Aleksandrii w Egipcie. Był żołnierzem rzymskiej armii, a także chrześcijaninem, który odmówił złożenia ofiary rzymskim bogom. Został aresztowany na wyspie Chios, gdzie stacjonowała flota rzymska, i oskarżony o swoją wiarę. Według przekazów, jego ojciec przybył na wyspę, aby próbować nakłonić go do odstąpienia od chrześcijaństwa, lecz Izydor pozostał niewzruszony. Został ścięty około 251 roku podczas prześladowań chrześcijan zarządzonych przez cesarza Decjusza. Jego kult związany jest także z męczeństwem świętej Myropy. Bazylika św. Izydora miała powstać nad jego grobem w V wieku, a relikwie świętego, z wyjątkiem głowy, zostały w 1124 roku przeniesione do Wenecji. Głowa św. Izydora dotarła do Wenecji dopiero kilka wieków później. W 1967 roku relikwie powróciły na wyspę Chios, do katedry świętej Wiktorii.