Izydor Oracz urodził się około 1070 roku w Madrycie, wówczas pod panowaniem muzułmańskim, w rodzinie mozaryjskiej. Pracował jako rolnik, a jego życie charakteryzowała głęboka pobożność oraz troska o ubogich i zwierzęta. Według tradycji służył rodzinie Vargas oraz innym zamożnym właścicielom ziemskim w okolicach Madrytu. Był żonaty, a źródła wspominają o jego synu. Znane są relacje o kilku cudach związanych z jego osobą, choć część z nich pochodzi z późniejszej tradycji ustnej. Kult Izydora rozwijał się już od XII wieku, a jego proces kanonizacyjny został zainicjowany w XVI wieku przez władze kościelne, miejskie oraz koronę hiszpańską. Zmarł około 1130 roku, a jego grobowiec stał się miejscem licznych pielgrzymek.