Irmina z Oeren, zwana także Ermina lub Hirmina, zmarła między 704 a 710 rokiem. Pochodziła z jednej z najpotężniejszych rodzin Austrazji, ściśle związanej z Karolingami. Według tradycji z XI wieku miała być córką króla merowińskiego Dagoberta I, jednak współcześni historycy kwestionują to pochodzenie, uznając je za legendarne. Była żoną Hukberta (Hugoberta), możnowładcy pełniącego funkcję stolnika i hrabiego pałacowego na dworze merowińskim. Po jego śmierci została opatką klasztoru w Oeren, a w 698 roku współfundatorką klasztoru w Echternach, któremu przekazała darowiznę wraz z biskupem Trewiru Bazinusem i jej siostrzeńcem Liutwinem. Uważa się ją za matkę m.in. Plectrudy (żony Pepina z Heristalu), Adeli z Pfalzel, Regintrudy, Chrodelind oraz Bertrady Starszej, babki Karola Wielkiego. Jej działalność fundacyjna i pokrewieństwo z rodem karolińskim miały istotny wpływ na rozwój Kościoła i polityki w okresie wczesnego średniowiecza.