Ireneusz z Lyonu, pochodzący z Smyrny, urodził się prawdopodobnie między 130 a 140 rokiem. Był drugim znanym biskupem Lugdunum (dzisiejszego Lyonu) w rzymskiej prowincji Gallia Lugdunensis. Według przekazów miał słyszeć nauki Polikarpa z Smyrny, który z kolei miał być uczniem Jana Ewangelisty. Jako biskup Lyonu odegrał kluczową rolę w rozwijaniu i umacnianiu wspólnot chrześcijańskich na południu dzisiejszej Francji. Jego najbardziej znanym dziełem jest pięciotomowy traktat Przeciw herezjom (Adversus haereses), napisany około 180 roku, w którym przeciwstawiał się gnostycyzmowi, zwłaszcza naukom Walentyna. W obronie ortodoksji przedstawił trzy filary: Pismo Święte, tradycję apostolską oraz nauczanie następców apostołów. Ireneusz jest uznawany za najwcześniejszego świadka, który uznał wszystkie cztery Ewangelie kanoniczne za niezbędne. Zmarł około 200 roku. Jest czczony jako święty w Kościele katolickim, anglikańskim, luterańskim, prawosławnym oraz innych tradycjach chrześcijańskich.