Imelda Lambertini urodziła się między 1320 a 1322 rokiem w Bolonii jako jedyne dziecko pobożnych rodziców, hrabiego Egano Lambertini i Castory Galuzzi, którzy słynęli z dobroci wobec upośledzonych. Od wczesnego dzieciństwa przejawiała wyjątkową pobożność, a jej największym pragnieniem było przyjęcie Eucharystii. Wówczas obowiązujące prawo kościelne uniemożliwiało przyjmowanie Komunii świętej przed czternastym rokiem życia, co było dla niej źródłem rozczarowania, jednak zaakceptowała decyzję Kościoła i rodziców. W wieku dziewięciu lat wstąpiła do klasztoru sióstr dominikanek w Bolonii, gdzie kontynuowała swoje duchowe życie. Zmarła 12 maja 1333 roku w swoim rodzinnym mieście, mając zaledwie około 11 lat. Jej życie było świadectwem głębokiej wiary i pragnienia zjednoczenia z Bogiem.