Ignacy Eliasz III, urodzony jako Nasri, przyszedł na świat w 1867 roku w mieście Mardin. W 1917 roku został wybrany na 119. patriarchę Antiochii oraz zwierzchnika Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, sprawując ten urząd aż do swojej śmierci w 1932 roku. Jego pontyfikat przypadł na okres trudnych relacji wewnątrzkościelnych, w szczególności w związku z konfliktem w Kościele malabarskim (Malankara). W 1931 roku podjął podróż do Indii, aby rozstrzygnąć spór między dwiema frakcjami tego Kościoła, jednak zmarł przed zakończeniem misji. Został pochowany poza kościołem św. Szczepana w Majnikkara. W 1987 roku patriarcha Ignacy Zakka I dokonał jego kanonizacji, uznając go za świętego.