Święty Ignacy Antiocheński urodził się około 35 roku w Syrii, w Imperium Rzymskim. Był bezpośrednim uczniem świętych Pawła i Jana, a także drugim następcą świętego Piotra na stanowisku biskupa Antiochii. Według przekazów, podkreślał pochodzenie nauki i struktury Kościoła katolickiego od Jezusa Chrystusa poprzez apostołów, włączając w to hierarchię Piotrową, posługę biskupów oraz poszanowanie dla Eucharystii i dziewictwa Maryi. Jako pierwszy użył określenia „katolicki” (uniwersalny) wobec Kościoła. Został skazany na śmierć przez pożarcie przez dzikie zwierzęta w Rzymie za panowania cesarza Trajana, między 108 a 110 rokiem. Jego pisma, obejmujące siedem listów napisanych podczas podróży z Syrii do Rzymu, stanowią cenne świadectwo wczesnochrześcijańskiej teologii i organizacji Kościoła. Znany jest głównie z ostatniego okresu życia, gdy był biskupem Antiochii.