Święty Idzi, zwany także Aegidiuszem, urodził się prawdopodobnie w Atenach około 640 roku. Według tradycji przybył do południowej Francji, gdzie prowadził życie pustelnicze w okolicach ujścia Rodanu, w regionie Langwedocji. Założył klasztor w Saint-Gilles-du-Gard, którego grobowiec stał się miejscem pielgrzymek. Jego działalność datowana jest na czasy postrzymskie we Francji, a śmierć przypada na około 720 rok. Kult świętego rozwinął się szczególnie w średniowieczu, a jego postać otoczona została licznymi legendami. Idzi jest wymieniany wśród Czternastu Świętych Wspomożycieli, a jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 1 września. Patronuje między innymi Edynburgowi oraz osobom cierpiącym na epilepsję, choroby psychiczne, bezpłodność i opętanie. Jego imię stało się popularne w Europie, a liczne miejscowości noszą nazwę od jego wezwania.
Idzi
Święty Idzi (Aegidius) był bizantyńskim eremitą benedyktyńskim, żyjącym w VII–VIII wieku we Francji, czczonym jako jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli. Znany jest głównie jako patron ubogich, kalek, żebraków oraz kowali, a także jako orędownik w trudnych sytuacjach życiowych i chorobach psychicznych.
Źródło: Wikimedia Commons: Weisspriach-st.rupert-fresken-aegidiuslegende1-dwr.jpg
Galerie
Ilustracje z wersji językowych Wikipedii. Kliknij, aby powiększyć.
Źródła i bibliografia
Publikacje naukowe oraz zewnętrzne źródła wykorzystane przy opracowaniu biogramu.
Wikipedia — Idzi › (licencja CC BY-SA 4.0)
Wersje językowe
Informacje o świętym w różnych edycjach językowych Wikipedii (Wikipedia — licencja CC BY-SA 4.0).
niemiecka
Czytaj więcej ›angielska
Czytaj więcej ›hiszpańska
San Gil de Atenas, también llamado San Egidio (Atenas, siglo VII - Marsella, siglo VIII), O.S.B., fue un ermitaño benedictino bizantino, que desarrolló su actividad en la Francia postromana. Es considerado santo por la Iglesia católica y su memoria litúrgica se celebra el 1 de septiembre. Su culto es amplio, y ha dado nombre a varias regiones del mundo, principalmente en Francia y zonas de influencia de su actividad
Czytaj więcej ›francuska
Saint Gilles l’Ermite (en latin : Ægidius « Égide » ; en occitan sant Geli, ou plus rarement sant Geris) est un légendaire moine gyrovague de la Gaule wisigothique. Sanctifié par les bénédictins de Saint-Gilles dès le VIIIe siècle carolingien, il connaît un culte médiéval extrêmement populaire, comme l’attestent l’usage du prénom Gilles et les deux saints Gilles du XIIIe siècle. Saint patron des infirmes, des mendian
Czytaj więcej ›włoska
Sant'Egidio (in latino Ægidius, in francese Gilles, in inglese Giles, in spagnolo Gil, e in olandese Gillis) (Atene, 640 circa – Settimania, 720 circa) è stato un eremita (e probabilmente abate) di un monastero nel sud della Francia; è venerato come santo dalla Chiesa cattolica. È una figura di santo divenuta molto popolare nel Medioevo in seguito a numerose leggende, ma del quale non si hanno notizie sicure. È invo
Czytaj więcej ›łacińska
Aegidius abbas (Francogallice Gilles) (c. 650 – c. 710) fuit sanctus et eremita in Gallia Narbonensi et Septimania. Fundavit abbatiam in Saint-Gilles-du-Gard, ubi sepulchrum eius situm est. Annos Aegidii priores Legenda aurea describit, quae eum eremitam in silva apud Nemausum fuisse refert. Storia decimi saeculi, Vita sancti Aegidii, de "magno peccato Caroli Martelli" narrat. Liber miraculorum sancti Aegidii notitia
Czytaj więcej ›