Humbert z Romans urodził się między 1190 a 1200 rokiem w Romans-sur-Isère we Francji. Wstąpił do zakonu dominikanów i wyróżnił się jako kaznodzieja oraz teolog. W latach 1254–1263 pełnił funkcję piątego mistrza generalnego Zakonu Kaznodziejskiego. Jego działalność przyczyniła się do rozwoju duchowego i intelektualnego zakonu. Zmarł 14 lipca 1277 roku w Valence. Był autorem licznych pism, które miały wpływ na kształtowanie się nauczania Kościoła w jego czasach.