Honorat Koźmiński urodził się 16 października 1829 roku w Białej Podlaskiej jako Florentyn Wacław Jan Stefan Koźmiński, syn Stefana i Aleksandry Kahl. W młodości doświadczył kryzysu religijnego, który ustąpił dopiero w 1846 roku podczas uwięzienia. Uczył się w Płocku, a następnie studiował architekturę w Warszawie w Akademii Sztuk Pięknych. W 1845 roku zmarł jego ojciec. W 1846 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, przyjmując imię Honorat. Przez wiele lat działał w ukryciu, odnawiając zakony tłumione przez władze rosyjskie podczas zaborów. Założył szesnaście nowych zgromadzeń zakonnych i szerzył ideę Trzeciego Zakonu św. Franciszka wśród ludu. Zmarł 16 grudnia 1916 roku w Nowym Mieście nad Pilicą. Beatyfikował go papież Jan Paweł II 16 października 1988 roku w Rzymie.