Hipolit Rzymski żył prawdopodobnie w latach ok. 165–235. Według niektórych źródeł działał jako prezbiter w Rzymie od ok. 192 roku, a jego nauczycielem mógł być Ireneusz z Lyonu. Był płodnym autorem wczesnochrześcijańskim, choć zachowało się jedynie niewielu jego dzieł, a ich autorstwo bywa kwestionowane. W 217 roku miał popaść w konflikt z papieżem Kalikstem I, co doprowadziło do powstania grupy schizmatyckiej, której miał przewodzić jako antypapież. Później jednak, prawdopodobnie pod wpływem papieża Urbana I lub Pontiana, miał się pojednać z Kościołem. W 235 roku został zesłany na Sardynię wraz z papieżem Pontianem, gdzie obaj ponieśli śmierć męczeńską za panowania cesarza Maksymina Traka. Ich wspomnienie obchodzone jest 5 października. Hipolit jest jedynym antypapieżem uznanym za świętego przez Kościół katolicki.