Hiob Poczajowski urodził się w 1551 roku niedaleko miasta Kołomyja, w regionie Pokucie (znanym wówczas jako Pokuttja), położonym w zachodniej części Ukrainy, która wówczas należała do Królestwa Polskiego. Od najmłodszych lat związał się z życiem monastycznym, podejmując surowe praktyki ascetyczne. Przez większą część życia przebywał w monasterze w Poczajowie, gdzie pełnił funkcje duchowe i przyczynił się do rozwoju życia religijnego. Jego pobożność i oddanie sprawiły, że został uznany za świętego przez Ukraiński Kościół Prawosławny. Zmarł 28 października 1651 roku, a jego wspomnienie obchodzone jest 10 listopada.