Hiob Anzerski, urodził się w 1635 roku w Moskwie pod imieniem świeckim Joann. W młodości przyjął święcenia kapłańskie jako biały duchowny-celibatariusz i posługiwał w jednej z moskiewskich parafii. Żył w sposób zbliżony do mnichów, prowadząc samotne życie i pomagając ubogim. Jego świątobliwość dotarła do cara Piotra I, który mianował go swoim spowiednikiem oraz spowiednikiem całej carskiej rodziny. W tej roli jeszcze bardziej zaangażował się w pomoc najuboższym. Z czasem jednak porzucił działalność społeczną, poświęcając się wyłącznie modlitwie i rozmyślaniom duchowym. Od tego momentu opuszczał dom jedynie na czas sprawowania Świętej Liturgii. Zmarł 6 marca 1720 roku na wyspie Anzer, gdzie prowadził życie ascetyczne.