Hilarion urodził się około 291 roku w Tabacie koło Gazy, wówczas w rzymskiej prowincji Syria Palaestina. Według biografii autorstwa św. Hieronima, spędził większość życia jako pustelnik naśladując wzór św. Antoniego Wielkiego, który zapoczątkował monastycyzm w egipskiej Pustyni. Hilarion uznawany jest za założyciela monastycyzmu palestyńskiego, choć współcześnie podkreśla się także rolę jego współczesnego, Charitona, jako jednego z pionierów życia pustelniczego w Judei. Uciekając przed sławą, jaką przyniosły mu cuda, przemierzał pustynie Egiptu, a następnie dotarł na Sycylię, do Dalmacji i na Cypr, gdzie zmarł w 371 roku w jednej z pustelni. Jego życie opisali zarówno Hieronim, jak i Epifaniusz z Salaminy, a legenda o nim została spopularyzowana m.in. w Złotej Legendzie. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 21 października.