Hezychiusz z Jerozolimy, zwany także Hezychiuszem Kapłanem, był chrześcijańskim duchownym i egzegetą działającym w pierwszej połowie V wieku. Dokładne daty jego urodzenia i śmierci nie są znane, choć szacuje się, że mógł żyć w latach 450. Jego tytuł kapłański (πρεσβύτερος) odróżnia go od biskupa Hezychiusza z Jerozolimy, współczesnego Grzegorzowi Wielkiemu. Od około 412 roku pełnił posługę kapłańską w Jerozolimie, zdobywając uznanie jako kaznodzieja i nauczyciel Kościoła. Był autorem licznych komentarzy biblijnych, m.in. do Księgi Hioba, Kapłańskiej, Izajasza, Ezechiela i Psalmów, przy czym ten ostatni przez wieki błędnie przypisywano świętemu Atanazemu. Jego prace, choć częściowo zaginęły, miały ogromny wpływ na nauczanie biblijne w Kościele jerozolimskim i palestyńskim. Napisał także historię Kościoła, która została włączona do akt Soboru Konstantynopolitańskiego II (553). Hezychiusz odegrał ważną rolę w obronie prawdziwej natury Chrystusa, sprzeciwiając się herezji ariańskiej. Zmarł prawdopodobnie po 450 roku i jest czczony jako święty, z obchodami 28 marca.