Henryk z Bolzano urodził się około 1250 roku w Bolzano (wówczas należącym do Tyrolu). Po śmierci żony i syna porzucił dotychczasowe życie i osiadł w Treviso, gdzie prowadził ascetyczne życie w skrajnej biedzie, utrzymując się z jałmużny. Całe swoje nadwyżki rozdzielał między najuboższych. Zmarł 10 czerwca 1315 roku w Treviso, a jego śmierć wywołała ogromne wzburzenie wśród mieszkańców, którzy uznali go za świętego już wkrótce po śmierci. W 1316 roku został ogłoszony patronem Treviso, jednak próba oficjalnego zatwierdzenia jego kultu przez Kościół w 1317 roku nie powiodła się. Dopiero w 1750 roku papież Benedykt XIV beatyfikował Henryka. Jego żywot spisał w 1760 roku trewiński ksiądz, hrabia Rambaldo degli Azzoni Avogari. Postać Henryka pojawia się w Dekameronie Giovanniego Boccaccia, gdzie wspomniano o cudach towarzyszących jego czci.