Henryk Rebuschini urodził się 25 kwietnia 1860 roku w Gravedonie we Włoszech. Od dzieciństwa wyróżniał się troską o ubogich i marginalizowanych, często dzieląc się z nimi swoimi dobrami. Jego ojciec sprzeciwiał się powołaniu syna do kapłaństwa i skierował go na studia, które ten podjął z posłuszeństwa. Po pewnym czasie Rebuschini poczuł jednak niezadowolenie pracując z szwagrem w branży jedwabnej i ostatecznie zwrócił się do ojca z prośbą o zgodę na wstąpienie do stanu duchownego. Ojciec ustąpił, a Rebuschini rozpoczął studia kościelne. W późniejszym życiu doświadczał głębokich epizodów depresji nerwowej, które poważnie wpływały na jego zdrowie. Zmarł 10 maja 1938 roku w Cremonie we Włoszech, otoczony opinią świętości. Po śmierci zyskał opinię świętego, co doprowadziło do wszczęcia procesu beatyfikacyjnego. Beatyfikacji dokonał papież Jan Paweł II w 1997 roku w Rzymie.