Hadrian III urodził się w Rzymie, jednak dokładna data jego narodzin nie jest znana. Objął urząd papieża 17 maja 884 roku, następując po Marinusie I. Podczas swojego krótkiego pontyfikatu kontynuował politykę swojego poprzednika, potwierdzając ekskomunikę nałożoną na patriarchę Fotego. W kwestii relacji z Cesarstwem Karolińskim wydał dekret, w którym stwierdził, że konsekracja papieża nie wymaga zgody cesarza, co spotkało się z reakcją władcy. Pomimo tego odpowiedział na wezwanie cesarza Karola III Grubego i udał się na zjazd do Wormacji, mający rozstrzygnąć kwestię sukcesji tronu cesarskiego. Podczas podróży zmarł we wrześniu 885 roku w miejscowości Vilzacara (dzisiejsze San Cesario sul Panaro) niedaleko Modeny. Został pochowany w klasztorze Nonantula w tej samej okolicy. Niedługo po śmierci uznano go za świętego, jednak jego kult został oficjalnie potwierdzony dopiero 10 czerwca 1891 roku przez papieża Leona XIII.