Grzegorz z Langres urodził się około 446 roku w zamożnej galoromańskiej rodzinie senatorskiej. W młodości, prawdopodobnie dzięki dziedzicznym prawom, objął urząd comes civitatis (hrabiego) w Autun, którym kierował przez około 40 lat. Jego działalność w tym charakterze została doceniona przez współczesnych, m.in. przez Sidoniusza Apollinarisa, który gratulował mu objęcia stanowiska w liście. Grzegorz był powiązany rodziną z Euphroniuszem z Autun, który mógł być jego krewnym. Po śmierci żony, około roku 500, porzucił życie świeckie i został biskupem Langres, piastując ten urząd od 506 roku aż do śmierci w 539 roku. Choć formalnie rezydował w Langres, większość czasu spędzał w Dijon, gdzie opiekował się kultem św. Benignusa, ucznia Polikarpa. Był przodkiem słynnego biskupa i kronikarza Grzegorza z Tours, który opisał jego życie w zachowanej Vita. Kościół prawosławny wspomina go 4 stycznia.