Grzegorz z Agrigentum urodził się w 559 roku i zmarł w 630 roku. Pełnił funkcję biskupa Agrigento od 590 roku, a jego działalność trwała co najmniej do 603 roku. Był korespondentem papieża Grzegorza I Wielkiego, z którym wymieniał listy. Według tradycji hagiograficznej odebrał wszechstronne wykształcenie z zakresu literatury klasycznej, retoryki i teologii, a także interesował się naukami przyrodniczymi, w tym astronomią, popierając teorię heliocentryczną. Przypisuje mu się autorstwo komentarza do Księgi Koheleta oraz licznych homilii i pism teologicznych, w tym traktatów dogmatycznych, refleksji na temat Wielkiego Postu oraz tekstów poświęconych apostołowi Andrzejowi. Jego pisma, głównie tworzone w języku greckim, były rozpowszechniane w Konstantynopolu. Hagiografia przedstawia go jako drugiego Jana Chryzostoma, podkreślając jego surowy tryb życia, w tym zdolność do stałego postu, oraz cuda uzdrowień, których miał dokonywać. Według przekazów miał również interpretować pisma Grzegorza z Nazjanzu na prośbę innego biskupa.