Grzegorz II urodził się prawdopodobnie w Rzymie około 669 roku, a jego rodzicami byli Marceli i Honesta. Przed wyborem na papieża pełnił funkcję bibliotekarza kościelnego za pontyfikatu Sergiusza I. Na Stolicę Piotrową został wybrany 19 maja 715 roku. Jako papież utrzymywał szerokie kontakty z władcami i kościołami w Europie, w tym z Bawarią, Longobardami i Akwitanią. W 719 roku udzielił misji ewangelizacyjnej na tereny na wschód od Renu anglosaskiemu mnichowi Wynfrethowi, nadając mu imię Bonifacy. Papież mianował go biskupem bez stałej siedziby, a ich wzajemna korespondencja była częsta. Grzegorz II podkreślał także dobre relacje między Rzymem a Frankami, co znalazło odzwierciedlenie w jego pismach do majordomusa Karola Młota. Jego pontyfikat przypadł na okres narastającego konfliktu z cesarzem Leonem III Izauryjczykiem z powodu ikonoklazmu, co doprowadziło do napięć między Kościołem zachodnim a wschodnim. Zmarł 11 lutego 731 roku w Rzymie.