Święty Gotard urodził się w 960 roku w Reichersdorf koło Niederalteich w Bawarii. Był synem Ratmunda, wasala mnichów z opactwa Niederaltaich, gdzie otrzymał wychowanie i wykształcenie pod kierunkiem mistrza Uodalgisusa. Następnie pracował jako administrator na dworze arcybiskupa Salzburga, a później jako mnich wędrowny odwiedził m.in. Włochy. Po powrocie osiadł w opactwie Niederaltaich, gdzie w 990 roku został nowicjuszem, a w 993 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 996 roku został wybrany opatem i wprowadził w klasztorze reformy kluniackie, przyczyniając się do odrodzenia reguły św. Benedykta. Później objął biskupstwo w Hildesheim, gdzie kontynuował działalność reformatorską i duszpasterską. Zmarł 5 maja 1038 roku w Hildesheim, a jego kult rozprzestrzenił się od Włoch i Chorwacji po Skandynawię, czego świadectwem są liczne kościoły i miejscowości noszące jego imię.