Gonsalwy z Amaranto urodził się w 1187 roku w Tagilde w Portugalii, w rodzinie szlacheckiej. Od wczesnego dzieciństwa przejawiał silne powołanie religijne, co doprowadziło go do podjęcia nauki pod okiem arcybiskupa z Bragi, przygotowującego go do kapłaństwa. Wstąpił do zakonu dominikanów, gdzie pełnił funkcję rektora przy biskupie w San Pelagio. W wieku czternastu lat wyruszył na pielgrzymkę z Palestyny do Rzymu, a następnie do Jerozolimy. Po powrocie z podróży, z powodu konfliktów z krewnymi, osiadł w Amaranto, prowadząc życie pustelnicze i oddając się działalności ewangelizacyjnej. W późniejszych latach choroba poważnie osłabiła jego zdrowie, a zmarł 10 stycznia 1259 roku. Jego grób, otwarty po latach, okazał się pusty. Beatyfikowany został przez papieża Piusa IV w 1561 roku, choć nigdy nie doszło do jego kanonizacji. Jest czczony jako orędownik w sprawach małżeństwa i niepłodności.