Gertruda urodziła się 6 stycznia 1256 roku w Eisleben. W wieku pięciu lat została oddana do klasztoru cysterskiego w Helfta, gdzie wychowywała ją i kształciła błogosławiona Matylda z Magdeburga. Pobierała nauki z zakresu trivium i quadrivium, studiowała teologię, muzykę oraz literaturę. Od najmłodszych lat wyróżniała się pobożnością i talentem muzycznym, a jej głos określano jako „niebiański”. W wieku 26 lat doznała mistycznego przeżycia, które nazwała „Oświeceniem”, co umocniło jej powołanie do życia zakonnego. Towarzyszyły jej liczne wizje, ekstazy i dolegliwości fizyczne, które jednak wzmacniały jej ducha. Pomimo pragnienia życia w odosobnieniu, jej sława przyciągała tłumy wiernych, którzy szukali u niej duchowej mądrości. Zmarła 17 listopada 1301 lub 1302 roku w klasztorze w Helfta, pozostawiając po sobie pisma mistyczne, które miały ogromny wpływ na pobożność chrześcijańską, zwłaszcza na rozwój kultu Serca Jezusowego.