Gerard urodził się w weneckiej rodzinie szlacheckiej, związanej z rodami Sagredo lub Morosini, między 977 a 1000 rokiem. W wieku pięciu lat, po poważnej chorobie, został oddany do nowo założonego benedyktyńskiego klasztoru San Giorgio, gdzie odebrał staranne wykształcenie monastyczne. Opanował wówczas gramatykę, muzykę, filozofię i prawo. Około 1020 roku wyruszył na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, lecz burza zmusiła go do przerwania podróży w okolicach Istrii. Zdecydował wówczas odwiedzić Królestwo Węgier, gdzie biskup Pécs, Maurus, oraz król Stefan I Święty przekonali go do pozostania i podjęcia pracy misyjnej wśród Węgrów. Gerard został mianowany wychowawcą syna i następcy tronu, Emeryka. Później osiadł w odosobnieniu w Górach Bakony, niedaleko Bakonybél, prowadząc życie pustelnicze.