Gennadiusz I pełnił urząd patriarchy Konstantynopola od sierpnia 458 roku aż do swojej śmierci 17 listopada 471 roku. Był uczonym pisarzem, który reprezentował szkołę antiochijską, charakteryzującą się dosłownym podejściem do interpretacji Pisma Świętego. Pomimo jego naukowej działalności, zachowało się niewiele jego pism. W tradycji wschodniej jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 17 listopada. Nie jest natomiast wymieniany w rzymskim Martyrologium. Dokładne miejsce jego urodzenia nie jest znane, jednak przypuszcza się, że mógł pochodzić z Antiochii.