Gemma Umberta Pia Galgani urodziła się 12 marca 1878 roku w Borgo Nuovo di Camigliano, w rodzinie Galgani. W wieku siedmiu lat straciła matkę, a wkrótce potem jej rodzina popadła w biedę z powodu bankructwa ojca. Przeprowadziła się z ojcem i rodzeństwem do Lucca, gdzie kształciła się u Sióstr Oblatek Ducha Świętego. W późniejszych latach, mieszkając w ubóstwie przy ulicy Via del Biscione (później przemianowanej na Via Santa Gemma Galgani), twierdziła, że otrzymała stygmaty. Odmówiono jej przyjęcia do miejscowych klasztorów, jednak przez około cztery lata była pod opieką zamożnej rodziny Giannini, która zapewniła jej utrzymanie i schronienie w swoim domu przy Via del Seminario w Lucca. Zmarła 11 kwietnia 1903 roku w wieku zaledwie 25 lat. Według przekazów, jej autobiografia została spisana w 1901 roku na polecenie duchowego przewodnika, ojca Germano Ruoppolo. Beatyfikowana została w 1933 roku przez papieża Piusa XI, a kanonizowana w 1940 roku przez Piusa XII.