Fulko z Neuilly, zwany również Foulquesem, był francuskim duchownym żyjącym na przełomie XII i XIII wieku. Od 1191 roku pełnił funkcję księdza w Neuilly-sur-Marne, gdzie zdobył uznanie za swoją pobożność i wymowę. Jego kazania skupiały się na moralnej odnowie społeczeństwa, szczególnie potępiając lichwę, rozwiązłość oraz konkubinat wśród duchownych. Znany był z bezkompromisowości, publicznie wskazując na grzechy obecnych na jego wystąpieniach, a nawet udzielając rad królowi Anglii Ryszardowi I Lwie Serce. W 1199 roku papież Innocenty III zaprosił go do głoszenia krucjaty, co przyczyniło się do wzrostu jej popularności wśród ludu. Fulko odegrał kluczową rolę w mobilizacji społeczeństwa francuskiego do udziału w IV krucjacie. Zmarł w 1201 roku, a jego kult został zatwierdzony przez Kościół katolicki, obchodząc wspomnienie 2 marca.