Franciszek de Hieronimo urodził się 17 grudnia 1642 roku w Grottaglie we Włoszech. Wstąpił do zakonu jezuitów, gdzie poświęcił się pracy misyjnej i kaznodziejskiej. Przez wiele lat działał w Neapolu, gdzie zyskał miano gorliwego głosiciela Ewangelii i opiekuna ubogich. Jego działalność przyniosła mu szerokie uznanie wśród mieszkańców miasta, którzy postrzegali go jako wzór pobożności i oddania. Zmarł 11 maja 1716 roku w Neapolu, pozostawiając po sobie dziedzictwo duchowe i moralne. Beatyfikowany został w 1867 roku, a kanonizowany w 1951 roku przez papieża Piusa XII. Jest czczony w Kościele katolickim jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest 11 maja.